Misschien heb je het woord psoas pas kort geleden voor het eerst gehoord.
Van je fysiotherapeut, tijdens een massage, bij de yoga of van iemand die tegen je zei: “Volgens mij zit er veel spanning rondom je psoas.”
En dan ga je googelen.
Je leest over de psoas, over de onderrug, het bekken, de heupen en spanning in de buik. Langzaam begin je dingen te herkennen.
Ja, ik heb vaak last van mijn lage rug.
Mijn bekken voelt regelmatig gespannen.
Mijn buik is eigenlijk ook best hard.
En ik heb het gevoel dat ik steeds opnieuw vast ga zitten.
Misschien herken jij jezelf hierin.
Je onderrug vertelt maar een deel van het verhaal
Wanneer je pijn hebt in je onderrug, is het logisch dat je aandacht naar je rug gaat.
Daar voel je het tenslotte.
Maar de plek waar je pijn voelt, hoeft niet de enige plek te zijn die aandacht vraagt.
De psoas ligt diep in het lichaam en heeft een nauwe verbinding met het gebied rondom je onderrug, bekken en heupen. Daarnaast werken spieren en bindweefsel voortdurend met elkaar samen.
Daarom kijk ik bij klachten van de onderrug graag verder dan alleen naar de rug.
Hoe liggen je benen? Waar houdt je lichaam spanning vast? Hoe voelt het gebied rondom je bekken? Kan je buik meegeven wanneer ik hem aanraak? En wat gebeurt er wanneer we daar langzaam meer ruimte creëren?
Dat vind ik veel interessanter dan alleen de vraag:
Hoe krijgen we die psoas los?
Ik begin meestal bij je voeten
Wanneer je bij mij op de behandeltafel ligt, begin ik meestal rustig bij je voeten en benen.
Daar krijg ik vaak al veel informatie.
Ik kijk bijvoorbeeld naar links en rechts en zie regelmatig dat het ene been korter lijkt dan het andere. Vaak blijkt de kant waar ik meer spanning waarneem ook de kant te zijn waar een vrouw zelf meer klachten of spanning ervaart.
Dat verschil vind ik interessant.
Want wat ik in mijn praktijk regelmatig zie, is dat de benen na de behandeling weer gelijker komen te liggen. Soms is het verschil zelfs helemaal verdwenen.
Dat is iets wat ik in vijftien jaar behandelen heel vaak heb mogen waarnemen.
Voor mij is dat een van de manieren waarop een lichaam laat zien dat er iets veranderd is in de spanning en trekkracht.
Fascia: het netwerk dat alles met elkaar verbindt
Fascia, ook wel bindweefsel genoemd, kun je zien als een groot netwerk dat door je hele lichaam loopt.
Het omhult en verbindt spieren en andere structuren en helpt verschillende lagen soepel ten opzichte van elkaar te bewegen.
Wanneer ergens veel spanning ontstaat of het bindweefsel minder vrij kan bewegen, bijvoorbeeld rondom een litteken of een gebied dat langdurig onder spanning staat, kan er trekkracht ontstaan.
En die trekkracht hoeft zich niet alleen te laten voelen op de plek waar hij begint.
Denk maar aan een laken waar je aan één kant aan trekt. Er verandert verderop ook iets.
Daarom werk ik veel met fascia.
Ik kijk naar hoe het lichaam als geheel reageert en waar ik spanning, weerstand of trekkracht voel. Ook via de armen en benen kan ik vaak al verschillen tussen links en rechts waarnemen.
Je onderrug staat tenslotte niet los van de rest van jou.
Soms voelt een buik als een strakgespannen tent
Wanneer ik daarna naar de buik ga, kom ik regelmatig veel spanning tegen.
Sommige buiken voelen bijna als een strakgespannen kampeertent.
Alles staat strak.
Wanneer ik mijn handen neerleg, voel ik soms letterlijk weerstand. Alsof het lichaam onder mijn handen terugduwt en zegt: tot hier.
Richting het bekken en de liezen kan het gebied bovendien behoorlijk gevoelig zijn.
Op zo’n moment heeft het voor mij weinig zin om koste wat kost naar de psoas toe te willen.
Eerst mag er ruimte ontstaan.
Ik werk dan rustig met de buik en de fascia en voel steeds opnieuw wat het weefsel doet. Soms kan ik later in de behandeling wel bij het gebied rondom de psoas komen. Soms ook niet.
De psoas aanraken is voor mij nooit het doel op zich.
Het doel is verzachten en ruimte maken.
Wat gebeurt er terwijl je lichaam verzacht?
Tijdens een behandeling blijven we bij wat jij in je lichaam voelt.
Hoe voelt je buik wanneer ik hier contact maak?
Waar voel je spanning?
Wat gebeurt er wanneer we daar even bij blijven?
Soms ontstaat vanuit zo’n lichamelijke sensatie vanzelf een gesprek of een moment van reflectie. Misschien herken je iets. Misschien merk je hoeveel je eigenlijk vasthoudt. Misschien raakt iets je.
En soms gebeurt er helemaal geen groot verhaal.
Alles is welkom.
Wat mij blijft verwonderen, is dat ik regelmatig onder mijn handen voel dat een gebied zachter wordt op het moment dat een vrouw iets in zichzelf herkent of werkelijk stilstaat bij wat zij voelt.
Ik laat haar dat verschil graag zelf ervaren.
Voel eens hoe je buik nu voelt.
Want bewustwording hoeft zich niet alleen in je hoofd af te spelen. Je kunt soms letterlijk voelen dat er iets verandert.
De buik geeft wat meer mee. De adem krijgt ruimte. Het gezicht wordt zachter. Er ontstaat rust.
Er hoeft niets spectaculairs te gebeuren
Bij Psoas Release wordt soms veel gesproken over emoties en het loslaten van spanning.
Tijdens een behandeling kunnen emoties naar boven komen. Soms zijn er tranen. Soms komt er een herinnering of een inzicht.
En soms wordt iemand vooral heel stil.
Dat ene vind ik niet waardevoller dan het andere.
Een behandeling hoeft geen spectaculaire ontlading te geven om betekenisvol te zijn.
Een buik die zachter wordt, een onderrug die minder gespannen voelt, een gezicht dat ontspant of een vrouw die na afloop even blijft liggen en zegt:
“Het is goed zo.”
Dat kan al genoeg zijn.
Wanneer de onderrug eindelijk zachter voelt
Wat ik in mijn praktijk vaak zie, is dat pijn en spanning in de onderrug aan het einde van de behandeling sterk verminderd zijn en soms helemaal verdwenen.
De buik voelt zachter. Het gebied rondom het bekken voelt ruimer. De rug geeft meer mee. Het hele gebied rondom de psoas voelt minder hard en gespannen.
En vooral: vrouwen ervaren vaak ruimte.
Dat woord hoor ik steeds opnieuw.
Ruimte in hun lichaam. Rust. Soms stilte.
En wanneer het lichaam verzacht, zie ik regelmatig dat de vrouw zelf ook zachter wordt. Haar gezicht verandert. Haar houding verandert. Er komt iets van rust.
Dat vind ik misschien wel een van de mooiste momenten van mijn werk.
Want waar verzachting ontstaat, ontstaat ruimte.
En met ruimte komen mogelijkheden.
Je lichaam gaat daarna weer met je mee naar huis
Een behandeling staat natuurlijk nooit los van hoe je daarna verder leeft.
Wanneer je lichaam gewend is geraakt aan aanspannen, doorgaan of jezelf schrap zetten, kan die spanning opnieuw terugkomen. Oude patronen verdwijnen niet automatisch doordat iemand één keer je buik of psoas behandelt.
Daarom vind ik bewustwording zo belangrijk.
Tijdens een behandeling kun je het verschil gaan ervaren tussen vasthouden en verzachten.
Je leert je eigen lichaam steeds iets beter herkennen.
En daar begint voor mij iets wezenlijks.
Ik bepaal daarom ook niet hoeveel behandelingen jij “moet” hebben. Sommige vrouwen ervaren na één of twee behandelingen voldoende verandering. Andere vrouwen komen een aantal keren terug omdat ze verder willen onderzoeken wat hun lichaam laat zien.
Wanneer je mijn advies wilt, denk ik natuurlijk met je mee.
Maar uiteindelijk ben jij degene die kan voelen wat je nodig hebt.
Nieuwsgierig naar wat jouw lichaam laat zien?
Misschien herken je jezelf in wat je hebt gelezen. Misschien ben je nieuwsgierig geworden naar de spanning in je onderrug, je buik of je bekken en naar de rol die de psoas en fascia daarin kunnen spelen.
Je hoeft van tevoren niet precies te weten waar de spanning vandaan komt.
Dat is juist wat we samen kunnen onderzoeken.
Wil je eerst meer lezen over hoe ik werk? Kijk dan gerust verder bij Psoas Release. En wanneer je wilt weten of deze behandeling bij jou past, mag je natuurlijk altijd contact met mij opnemen.
Soms begint verandering gewoon met nieuwsgierig worden naar wat je lichaam je al een tijdje probeert te vertellen.💜