De voorkant van ons lichaam vertelt vaak een verhaal dat niemand ziet
Jaren geleden, toen ik begon met dit werk en mijn praktijk, werkte ik bijna altijd op de achterkant van het lichaam. De rug. De schouders. De nek. Dat voelde voor veel vrouwen veilig. Ook voor mij.
De voorkant van het lichaam, vooral het borst- en buikgebied, liet ik vaak grotendeels met rust. Niet alleen omdat veel vrouwen daar spanning voelden, maar ook omdat ik zelf nog spanning droeg in mijn eigen lichaam.
Als ik eerlijk ben, voelde ik me vroeger helemaal niet vrij aan de voorkant van mijn lichaam. Zeker rondom mijn borsten niet. Ik had borstprotheses waar ik diep vanbinnen eigenlijk nooit echt achter stond. Mijn lichaam vertelde iets anders dan mijn hoofd jarenlang probeerde vol te houden.
Pas toen ik dat stuk begon aan te kijken, begon er langzaam iets te veranderen. Ik liet mijn protheses verwijderen. Ik begon opener te praten over vrouw-zijn, zachtheid, spanning en wat een lichaam allemaal kan vasthouden. En ergens onderweg begon ik ook steeds meer te begrijpen hoeveel emoties vrouwen dragen aan de voorkant van hun lichaam.
Niet alleen in het borstgebied. Ook in de buik. Misschien zelfs vooral in de buik.
In de jaren daarna begon ik dat steeds duidelijker te voelen tijdens mijn behandelingen. Bij vrouwen die hun adem onbewust inhouden. Bij vrouwen met een harde of opgeblazen buik. Bij vrouwen die altijd “aan” staan. Bij vrouwen die zorgen, dragen, regelen en doorgaan. Bij vrouwen die moeite hebben om echt te ontspannen of te ontvangen.
Ik denk dat heel veel vrouwen dat herkennen.
We zijn vaak gewend om te geven. Voor anderen te zorgen. Sterk te zijn. Door te gaan. Maar ontvangen… echt ontvangen… zachtheid toelaten… voelen wat er in ons leeft… dat is voor veel vrouwen een veel grotere uitdaging.
Ons lichaam laat dat vaak zien. Vooral de buik.
De buik wordt niet voor niets vaak het tweede brein genoemd. Het gebied staat in directe verbinding met ons zenuwstelsel, onze ademhaling, emoties en gevoel van veiligheid. Veel vrouwen voelen spanning, stress of emoties eerst in hun buikgebied. Alsof de buik alles opvangt wat onderweg geen ruimte kreeg.
Verdriet. Controle. Spanning. Alertheid. Onuitgesproken emoties. Bescherming.
En wat ik ben gaan zien, zowel bij mezelf als bij mijn cliënten, is hoe ongelooflijk veel ontspanning er kan ontstaan wanneer dat gebied met zachtheid en aandacht wordt benaderd.
Soms begint een behandeling bij de psoas, maar merk ik dat de buik nog zo aangespannen is dat het lichaam zichzelf eigenlijk nog beschermt. De psoas ligt diep in ons lichaam. Zo diep, dat je daar soms pas echt bij kunt wanneer de buik eerst veiligheid voelt.
En ergens ontstond daar langzaam iets nieuws in mijn praktijk.
Ik begon steeds meer te werken met het buik- en bekkengebied. Niet hard of forcerend. Juist zacht. Luisterend. Afgestemd.
Want voor mijn gevoel is de buik geen gebied dat je moet openbreken. De buik wil zich veilig voelen zodat ze zichzelf langzaam kan openen.
En wanneer dat gebeurt… gebeurt er vaak veel. Niet alleen fysiek. Ook emotioneel.
Ik zie vrouwen na een behandeling diep uitademen. Hun gezicht verzacht. Hun buik wordt soepeler. Hun lichaam voelt lichter. Sommigen zeggen: “Het voelt alsof ik meer ruimte heb vanbinnen.” Of: “Ik wist niet dat ik zó gespannen was.”
Soms komen emoties los. Soms juist diepe rust. Soms ontstaat meer bewustwording. Alsof het lichaam eindelijk iets mag loslaten dat het al jaren heeft gedragen.
En precies vanuit die ervaring is Buik en Bekken Release ontstaan.
Het ontstond eigenlijk heel natuurlijk vanuit wat ik al jaren zie, voel en tegenkom in mijn werk met vrouwen.
Een zachte en diepgaande lichaamsgerichte behandeling voor ontspanning, regulatie en verbinding. Een behandeling waarin buik, ademhaling, bekken en zenuwstelsel samenkomen. Waarin het lichaam niets hoeft te forceren. Waar zachtheid centraal staat.
Soms wordt ook het borstgebied meegenomen wanneer het lichaam daar ruimte voor voelt. Altijd met respect voor grenzen, veiligheid en afstemming. Want het lichaam bepaalt het tempo. Niet de behandeling.
Wat mij blijft raken, is hoe slim het lichaam eigenlijk is. Hoe het jarenlang spanning kan dragen om ons te beschermen. En hoe het, wanneer het eindelijk veiligheid voelt, stap voor stap kan verzachten.
Misschien vraagt de voorkant van ons lichaam al veel langer om aandacht dan we beseffen. Misschien verlangt ons lichaam simpelweg naar meer ruimte, adem, zachtheid en verbinding.
En misschien begint ontspanning soms precies daar. In de plek die we het vaakst beschermen.💜
Misschien voel je tijdens het lezen van deze woorden al dat jouw lichaam verlangt naar meer ruimte, zachtheid en ontspanning.
Voel je welkom wanneer je daar begeleiding in wilt ontvangen. Samen kijken we wat jouw lichaam op dat moment nodig heeft, in alle rust en afstemming.
Hoe zou het voelen als je buik niets meer hoefde vast te houden?
&
Hoe veilig voelt het eigenlijk om echt te ontspannen aan de voorkant van jouw lichaam?💜