Hierbij het tweede deel van mijn ervaringen tijdens onze reis naar Bosnië. De eerste helft van de reis kun je hier lezen: Mijn reis naar de piramides van Bosnië (deel 1).

Dag 6 “De Yoni”, dierenhuiden en een Psoas Release XL sessie

We zijn inmiddels op de helft van onze (innerlijke) reis in Bosnië. En ook dit was weer een enerverende dag!
Aan de andere kant van de Pyramid of the Sun is een gedeelte dat “De Yoni” heet. Zo heeft onze facilitator het tenminste genoemd. Ik kan me voorstellen waarom. Ik ben iemand die gelooft in: “Zo binnen zo buiten”. Dus voor mij heeft de hele piramide een bijzondere energie… En ik twijfel er niet aan dat sommige plekken zoals “De Yoni” ook voor anderen speciaal aanvoelt.

We kregen een hele tour over de stenen lagen van de piramide. Zeker de moeite waard om erover te lezen. Ik zal het hier niet uitleggen, want dan wordt het geen blog maar een boek 😅. De piramides in Bosnië zijn gewoon super bijzonder, de energie die je voelt is moeilijk om uit te leggen. Daarom zeg ik wel vaker: “Je moet het zelf ervaren”.

Daarna gingen we naar een fabriek in dierenhuiden. WOW, wat was dit gaaf! We konden het hele looiproces zien. Super mooi ambachtelijk werk én ambachtelijk product. Als leuk aandenken heb ik een paar mooie schapenvachten gekocht.

Ook vandaag eten we bij de locals. OMG wat kunnen ze toch lekker koken! Ik kwam een maag tekort! Ik ga het eten zeker “missen” en neem daarom wat kruiden mee, om paar gerechten na te kunnen maken.

Graag vertel ik wat uitgebreider over de PSOAS Release XL sessie die we vandaag ook deden

Een psoas release sessie, dat is net zoiets als de ademtherapie maar net iets anders. Je moet het ondergaan om te kunnen begrijpen wat het precies doet met je Ziel en lichaam. Beide hebben te maken met emoties en trauma’s. Hoe het uitwerkt is heel persoonlijk. Het hangt af van je thema’s en je binnenwereld.

De psoas is een spier, die niet voor niets de “Spier van de Ziel” wordt genoemd. Trauma, wanneer het geen uitweg vindt, wordt in het lichaam opgeslagen. Een van de eerste spieren die zich aanspant als er iets gebeurt, is de psoas. Het is ook de laatste spier die zich weer ontspant. Vandaar dat trauma vooral in de psoas wordt opgeslagen.

De bedoeling van de Psoas release XL sessie is om trauma los te laten met behulp van bepaalde technieken/oefeningen. Voor mij was het niet nieuw. Wel was de intensiteit en diepte van deze sessie van een heel ander niveau. Een next level! Dit had te maken met de kunde en passie van de facilitator. Ik voelde me zo veilig bij haar, dat ik mezelf helemaal durfde te laten gaan. Ik moet toegeven: Mijn medereizigers zijn gewoon geweldig. We hebben onderling een super connectie, we gunnen elkaar de ruimte, we voelen ons veilig bij elkaar, we steunen en ondersteunen elkaar. Het zijn gewoon prachtige Zielen. Ik heb ze allemaal al in mijn hart gesloten .

Deze sessie liet me weer duidelijk voelen hoeveel onderdrukt verdriet ik door de jaren heen heb opgeslagen in deze spier. Ik heb heel veel kunnen loslaten. Mijn psoas spier was heel liefdevol voor mij: Na elke heftige golf, die me hielp om te releasen, ging hij mij wiegen zodat ik tot rust kon komen. En zo ging het de hele sessie door.

Natuurlijk ben ik na 1 sessie niet klaar met mijn “trauma’s”. Wel voel ik me heel veel lichter en sereen. De balans van mijn lichaam is aan het herschikken en mijn ziel zakt dieper en dieper in een oase van innerlijke rust. Ik besluit dat ik zeker verder ga met deze vorm van therapie.

TIP:

Net zoals bij de ademtherapie, raad ik je aan om een PSOAS Release Sessie alleen te ondergaan bij iemand die je goed kan begeleiden zodat je op de juiste manier je trauma’s die opgeslagen zijn in deze spier, kunt “releasen”. Het is zonder twijfel een therapie die ik iedereen gun. Ik zou zeggen: Doen…ga maar letterlijk en figuurlijk alle trauma’s van jezelf afschudden.

Dag 7 Omgeving van Mostar

Wederom een volle dag met prachtige plekken: De stad Mostar, het Derwisj-huis in Blagaj en de Kravica watervallen… op 1 dag!!!

Het was amazing. Alle plekken zijn sprookjesachtig. Ik raak maar niet uitgekeken! Alle 3 zijn een must see. En bij allemaal is er dat prachtige turquoise water .

Mostar is een stad in Bosnië-Herzegovina en staat vooral bekend om de prachtig gerestaureerde Ottomaanse boogbrug, de Stari Most. Maar Mostar heeft niet alleen maar mooie huisjes en bruggen: Je kunt er heerlijk shoppen en het is er helemaal niet duur. Veel handgemaakte producten, I love it!

De watervallen van Kravica zijn hierna aan de beurt. Ik bewonder de kracht van het water en de beauty van het turquoise water. Je kunt hier ook zwemmen, alleen is de stroming best sterk. Op het plein boven, kun je ook heerlijke homemade biologische producten kopen zoals verschillende soorten honing, wijn, olijfolie, lichaamsverzorgingsproducten en natuurlijk rakija. Rakija wordt beschouwd als de nationale drank bij een aantal van de Zuid-Slavische volkeren. De meest voorkomende vorm wordt geproduceerd van pruimen. De andere gemeenschappelijke vruchten zijn perziken, abrikozen, appels, vijgen, kweeperen en peren. Het is een sterke drank, dus 1 of 2 shots glaasjes zijn meer dan genoeg!

Tot slot bezoeken we het Dervish-huis, ook wel Tekija genoemd, in Blagaj. Dit is een islamitisch klooster uit de 15e eeuw, gebouwd door Dervish met de boodschap ‘love creatures for the sake of the creator’. De Dervish zijn volgelingen van de Islam die de gelofte van armoede hebben afgelegd. Het huis ligt op een bijzondere locatie, namelijk aan de grootste karstrivier van Europa, de Buna. Tegenwoordig zijn er meerdere restaurantjes waar je lekker betaalbaar kunt eten in een mooie omgeving, met het geluid van de rivier op de achtergrond en de vogels die zich nestelen in de rotswand. Het is zeker de moeite waard om gezien te hebben.

We sloten de dag af daar in Blagaj. Lekker dineren tegenover dit bijzondere klooster. Echt zo gaaf om dit mee te maken samen met amazing people!! Zo dankbaar voor elk moment.

Dag 8 Innerlijke processen

Gisteren had ik een mooie post op Facebook geschreven over de dag, maar het lijkt erop dat deze niet “zichtbaar” geworden, terwijl ik weet dat ik hem geschreven heb en gepost.
Mooie symboliek die aansluit bij wat er eerder gebeurde die dag. Want er gebeurde zoveel innerlijk werk in de stilte van mijn ziel. Misschien niet zo fysiek zichtbaar maar daardoor niet minder intens .

We hadden een vrije ochtend en we (Antoine en ik) gingen naar de tunnels om te mediteren. Voor ons beiden was 30 minuten genoeg. We voelden ons zwaar en een beetje dizzy. De reisgenoten kunnen er geen genoeg van krijgen, maar ik word in korte tijd “gevuld ” door de energie die daar heerst. Moeilijk om uit te leggen, want hoe je het ervaart is zo persoonlijk.
Daarna op de markt bij de tunnels wezen shoppen voor edelstenen, orgonites en biologische geneeskrachtige kruiden en oliën . Ik heb zulke mooie dingen gekocht, zie foto’s bij de diashow 🤩.

’s Middags gingen we naar de Draak piramide . Dit is een heerlijke plek met prachtige energie. En ook hier merk ik: het is moeilijk uit te leggen, je moet het zelf voelen. Hier ontstond een sessie uit het “niet weten”… I love it, want ik hou van voelen en het lichaam volgen. Dat is precies zoals ik in mijn praktijk werk. Ik stem af met mijn cliënt, ik voel haar/zijn lichaam en zo ontstaat elke keer precies wat er moet gebeuren, super magisch .

Mijn intentie voor deze sessie was om mijn verdriet verder te voelen en deze terug te geven aan moeder aarde zodat ik verder kan helen. En dat is aardig gelukt! Na de sessie voelde ik een diepe kalmte in mijn hele ZIJN. Ben ik nu klaar met mijn verdriet? Het proces is al begonnen en zal nog verder gaan. Er is geen haast, ik ga op mijn eigen tempo verder .

Na de PSOAS Release XL sessie kreeg ik rode uitslag onder mijn oksels. De huid werd vuurrood en het voelde als brandplekken! Mijn interpretatie was dat veel verdriet dat ik opgeslagen had in mijn longen en hart, via de oksels naar buiten kwam.

Na de sessie bij de piramide van de Draak, waren deze plekken niet meer pijnlijk.

Voor de sessie trok ik een kaart, hoe toepasselijk was het: De Vuurdraak! Vuur is het beste element voor diepe transformaties (mijn oksels waren vuurrood en ze brandden).

Het was ook zo ontroerend om de diepe processen van mijn medereizigers tijdens deze sessie te mogen aanschouwen. Via hen kan ik ook helen. Het is een bijzondere groepsdynamiek!

Daarna hebben we heerlijk gegeten bij de piramide. Natuurlijk werd het eten ook nu weer bereid door de locals, dus Soul food!!! Hier in Bosnië kun je super lekker eten. Ik ga dat echt missen. Ik neem kruiden mee, zodat ik deze smaken kan namaken.

Dag 9 Sluitingsceremonie

En toen was het alweer de laatste officiële dag van deze prachtige reis in Bosnië. Ja, alles heeft een eind… en het is goed. Ik voelde dat mijn lichaam en ziel al waren begonnen met het “afronden” en dat het oké is .

De sluitingsceremonie bestond uit twee delen: De lotusbloemceremonie en de cacaoceremonie.

De lotusbloemceremonie vond ik erg mooi, en ik vond de thee erg lekker. De lotusbloem staat voor zachtheid en innerlijke groei. En ik heb in mijn leven al heel veel zachtheid geïntegreerd. De lotusbloem is zelfs opgenomen in het logo van mijn praktijk. Ik vermoed dat deze ceremonie daarom niet zo’n diepe uitwerking op mij had, als op de andere deelnemers.

Mij deed de cacaoceremonie juist enorm veel. Terwijl dat weer minder effect had op de anderen. Misschien omdat goede cacao oorspronkelijk komt uit mijn geboorteland Ecuador.

Er stond een soort grote heksenpan met cacao op het vuur. En elke deelnemer mocht drie positieve woorden kiezen. Elk woord werd herhaald en toegevoegd aan het drankje. Woorden zijn energie. En als je dan bedenkt dat er van alle 14 aanwezigen, 3 woorden werden toegevoegd, dan begrijp je dat het een bijzonder sterk energetisch geladen drankje werd!

Het drankje zelf is niet lekker, het smaakt sterk en bitter. Bitter is goed voor het hart. Maar wat er gebeurde toen ik een slok nam: ik heb nog nooit zoiets meegemaakt. Vanuit mijn borst vond een explosie plaats, ik kreeg tranen in mijn ogen, mijn hart ging helemaal van openen en het was zo’n bijzonder gevoel! Een open hart, zalig!💜

Na de cacaoceremonie gingen we delen over wat er tijdens deze reis met onszelf was gebeurd en wat we mee gingen nemen naar huis. En de cirkel werd gesloten.

Het was mooi om te ervaren hoe close de groep geworden is. Deze ervaring verbindt ons. Maar het is ook ok als iedereen hierna zijn/haar eigen weg weer gaat.

En toen was het tijd voor feest! In Bosnische stijl, met muziek, dansen en Rakija. Dat sterke drankje. Haha, dat was echt een geweldig feest.

Terug naar huis

De dag ervoor waren we al begonnen aan onze lange reis terug naar huis. We zijn ditmaal in Graz (Oostenrijk) gestopt om te overnachten. Wat hebben ze daar een leuk accent! En zonder twijfel maken ze daar de lekkerste schnitzels.

Dit is echt de laatste dag van de reis. Ik heb onderweg genoeg tijd om e-mails te beantwoorden en het boek “De edele kunst van not giving a fuck” uit te lezen. We zijn alle vier de intense dagen nog aan het verwerken. Er is zoveel gebeurd op zielsniveau . Het was zeker geen vakantie, het was hard werken op het gebied van persoonlijke groei… in een prachtig land!

Inzichten

Tijdens de reis kreeg ik af en toe gedachten en inzichten. Graag deel ik dit met je. Ik vind ze namelijk zeer waardevol:

Ons leven kan niet transformeren tot wij transformeren. Ons ‘nieuwe’ leven moet uit ons verschijnen, niet naar ons toekomen…

Elke keer dat je te hard oordeelt over Jezelf, breek je je eigen Hart💜

Wat anderen zeggen of doen heb je niet in de hand. Wel hoe je daarmee omgaat en hoe je denkt over Jezelf.

Met gedachten als: “Had ik maar meer dit…, was ik maar minder dat…, kon ik maar… en wat ben ik toch…”, breek je je eigen hart, terwijl je dat juist zelf kunt helen. Door liefde aan jezelf te geven in de vorm van acceptatie, geduld, vergeving en vertrouwen. En door alles te omarmen zoals het is en te benoemen wat je wel bent en kunt.

Heb Jezelf lief en heel je Hart💜

Deze quote kreeg ik als herinnering van Facebook en sluit mooi aan bij deze reis:

Doe je dingen vanuit angst of vanuit (zelf)𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱𝗲?

𝗭𝗲𝗹𝗳𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱𝗲 gaat altijd over zorgen voor jezelf op de lange termijn.

Het gaat over alle kleine dingen die je iedere dag opnieuw aan jezelf kunt geven.
Het gaat over jouw eigen beste vriend/vriendin zijn.
Over jezelf vragen hoe het vandaag met je gaat en wat je nodig hebt.
Het gaat over al die dingen die ervoor zorgen dat het op lange termijn goed met je gaat.

𝗭𝗼𝗿𝗴 en Wees 𝗹𝗶𝗲𝗳 voor Jezelf….want dat is de basis van 𝘇𝗲𝗹𝗳𝗹𝗶𝗲𝗳𝗱𝗲

En tot slot kwam op de terugweg deze nog in me op:

Hou van jezelf zonder angst. Hou van jezelf, als mooi, goed en waardig, ongeacht welke andere dingen er om jou heen gebeuren.

Je Zelfliefde houdt je gezond en gelukkig. Koester je zelfliefde met dagelijkse acties en heilige zorg. Dit is de Bron van je echte Kracht.

Luister naar en waardeer de raadgeving van je 𝗜𝗻𝗻𝗲𝗿𝗹𝗶𝗷𝗸𝗲 W𝗶𝗷𝘀𝗵𝗲𝗶𝗱. Als je je eigen negatieve boodschappen en valse overtuigingen aankijkt, keer je terug naar jouw kern, naar je eigen wijsheid en zelfliefde. Op die manier beoefen je het leven zonder angst.

Liefde wint… altijd💜

Slotwoord:

Ik ben ontzettend blij dat we deze reis gedaan hebben. Samen als partners én samen met onze dierbare vrienden. Het heeft me heel veel gebracht:

  • Allereerst is de relatie tussen Antoine en mij enorm versterkt. We zijn veel closer geworden. We hebben ons ook kwetsbaar opgesteld, zonder oordeel. We hebben dingen gedeeld, die we van niet van elkaar wisten. Het heeft onze band juist sterker gemaakt. En daar ben ik heel dankbaar voor.
  • Ook de relatie met onze vrienden is veel hechter geworden. We hebben ons alle vier kwetsbaar opgesteld. En we waren en zijn zonder oordeel. Deze twee mensen zitten echt verankerd in mijn hart.
  • Ik voel nu echt onvoorwaardelijke liefde voor mezelf. Ik heb afgerekend met keuzes maken op basis van mijn uiterlijk. Ik accepteer mezelf zoals ik ben. Een maatje meer of minder, daar zit ‘t hem niet in. Het zit ‘m in het goed voelen in mijn lijf. Niet meer pushen. Maar lief zijn voor mezelf.
  • En doordat ik mezelf nu accepteer zoals ik ben, maak ik ook andere keuzes naar anderen toe. Niet meer nadenken over wat ze van me zullen denken. Maar mezelf blijven. Dat geeft veel rust.
  • Ik heb ook ontdekt dat mijn kinderen prima voor zichzelf kunnen zorgen 😉. Zij leefden nog, het huis stond er nog, de planten leefden nog. En het is heel goed gegaan. En ook voor hen was het een mooie les in zelfstandig worden. Een win/win voor iedereen!

Terugkomen in het leven van alledag, valt na zo’n mooie reis, vol verbinding wel zwaar. Het is een andere realiteit.

Toch is het concept van een transformerende reis in een mooie omgeving, me echt heel goed bevallen. Dat zou ik zo weer doen. Want de combinatie sightseeing, de verbinding en de transformatie is echt een cadeau voor mezelf. Zo dankbaar voor deze fantastische ervaring! 💖
En natuurlijk de beelden mogen nu aan het woord, geniet er van 🤩:

×